koeien.gif

Dierenkliniek Joure
Oer de Feart 161
T. 0513 - 41 21 66
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

Informatie kat
 Inleiding
Niesziekte is de meest voorkomende infectie ziekte bij de kat. Het is een uiterst besmettelijke aandoening waar katten flink ziek van kunnen zijn. 

Oorzaak
Niesziekte is een ziekte die door meerdere kiemen wordt veroorzaakt. De belangrijkste zijn het calici virus, het rhinotracheitis virus en chlamydiae (een klein soort bacterie). De ziekte verschijnselen die deze verwekkers veroorzaken lijken zo sterk op elkaar dat ze samengevat worden onder de noemer niesziekte. Vaak is er sprake van een menginfectie met meerdere ziektekiemen. 

Besmetting
De ziekte wordt verspreid door zieke katten. De belangrijkste manier van verspreiding is via aerosolen. Dit zijn kleine vochtdruppeltjes beladen met ziektekiemen die een besmette kat door te niezen de lucht inblaast. Deze druppels zijn zo klein dat ze lang (uren) in de lucht kunnen blijven hangen en over grote afstanden met de luchtstroom mee vervoerd kunnen worden. Vooral op plaatsen waar veel katten bij elkaar zitten in een kleine ruimte, zoals cattery's, asiels of dierenpensions kunnen epidemieën uitbreken. Hiernaast kan de ziekte ook worden overgedragen door besmette manden, kooien of via handen en kleding van de mens. 

Verschijnselen
De naam niesziekte is wat misleidend, want niet iedere kat met niesziekte niest ook. Niesziekte tast de slijmvliezen van de ogen en de luchtwegen aan. Besmette katten hebben ontstoken ogen, vieze neusuitvloeiing en soms blaren op de tong. Ze hebben koorts en laten hun eten en drinken staan en niezen of kwijlen vaak. Dieren die niet
drinken kunnen binnen korte tijd levensbedreigend uitdrogen. Ook zijn de aangetaste slijmvliezen van de luchtwegen een vruchtbare voedingsbodem voor allerlei andere kiemen, die onder andere longontstekingen kunnen veroorzaken. Vooral jonge dieren kunnen heel ziek zijn van een niesziekte infectie. Hun afweerstelsel is nog niet
volledig ontwikkeld en ze zijn vaak nog niet ingeënt. Toch is niesziekte in de meeste gevallen met een goede behandeling te genezen. 

Behandeling
Zoals gezegd wordt niesziekte veroorzaakt door enkele virussen en soms ook door een chlamydia. Helaas bestaan er geen medicijnen om de niesziekte virussen mee te bestrijden, voor de chlamydia bestaan die er wel. Dit betekent dat de behandeling er vooral uit bestaat bijkomende infecties te onderdrukken, uitdroging te bestrijden en eventueel de patiënt dwangvoedering te geven. In de praktijk betekent dit dat de patiënt antibiotica (penicilline) en indien nodig infuus krijgt, aangevuld met lichtverteerbaar en
smakelijk dieet voer. 

Voorkomen
Voorkomen is beter dan genezen luidt een oud gezegde. Ook voor niesziekte gaat dit op. Het is goed mogelijk door inenten dieren te beschermen tegen niesziekte. Deze inentingen worden aan gezonde dieren gegeven om te voorkomen dat ze ziek worden, als ze ziek zijn moeten ze eerst genezen zijn voor een enting zin heeft. Er bestaan twee soorten entstof, de eerste en meest gebruikte is de inenting, waarbij de dieren met een spuitje onderhuids de entstof toegediend krijgen; de andere is de intranasale of druppel methode, waarbij de dieren de entstof in neus en ogen gedruppeld krijgen. Inenten katBeide methodes zijn effectief, maar de druppelmethode heeft als voordeel dat er veel sneller weerstand wordt opgebouwd, wat voordelen heeft als er al niesziekte in de omgeving heerst. Belangrijk nadeel van de druppelmethode is de entreactie, alle dieren gaan na de enting tijdelijk wat niesziekte verschijnselen vertonen, in een enkel geval zelfs dusdanig dat behandeling hiervoor noodzakelijk is. Verder is er een financieel nadeel, de druppelmethode is iets duurder dan de inentingsmethode. Jonge katten kunnen vanaf negen weken leeftijd ingeënt worden voor niesziekte. Voor een goede bescherming is het raadzaam om deze enting binnen ‚‚n maand te herhalen, hierna is een jaarlijkse herenting nodig. Dieren in een besmette omgeving, of dieren die binnen 2 weken naar een cattery, pension, asiel of iets dergelijks gaan kunnen het beste met de druppelmethode worden geënt, in de overige gevallen is een gewone inenting voldoende. 

Samenvatting
Niesziekte is bij de kat een veel voorkomende ziekte. Het is goed te behandelen, maar voorkomen door de dieren in te enten is beter. Mocht uw dier toch niesziekte verschijnselen vertonen bedenk dan dat hoe eerder een behandeling door uw dierenarts wordt ingesteld , des te groter de kans op genezing is.
 
Vermist
Jaarlijks lopen in Nederland honderden katten, honden en andere huisdieren weg.Een groot deel van hen vindt de weg naar huis nooit meer terug. Meestal zijn ze niet herkenbaar en niet geregistreerd. Daardoor is het enorm moeilijk om hun eigenaren terug te vinden! Tatoeages zijn na verloop van tijd vaak niet meer goed te lezen en zijn bovendien niet voor alle diersoorten geschikt. Daarnaast is het tatoeëren bepaald geen pretje voor het dier. Halsbandjes en naamkokertjes kunnen relatief makkelijk worden verloren, vooral tijdens de avontuurlijke tochten die uw huisdier maakt!

Gevonden
Tegenwoordig is er een nieuwe, unieke identificatiemethode: elektronische identificatie. Vanwege de lange naam ook wel kortweg "chippen" genoemd. Met een chip is uw huisdier altijd te herkennen, want iedere chip heeft een eigen, unieke code. De chip is kleiner dan een dubbeltje, maar voor u en uw huisdier goud waard!

Een chip, wat is dat en hoe wordt hij ingebracht?
De chip is een gesloten buisje van bio-glas, met daarin een microchip en een spoeltje dat als antenne fungeert. Klein is hij zeker: de Back Home chip is slechts 13,4 mm lang en heeft een doorsnede van 2 mm! Het bio-glas, zorgt ervoor dat de chip niet wordt afgestoten en dat het met het weefsel vergroeit. Op de microchip is de unieke code opgeslagen. Het spoeltje stuurt deze code naar het afleesapparaat. De chip wordt ter hoogte van de nek door een eenvoudige injectie onder de huid ingebracht. 

Een chip aflezen
De code van de chip kan met een afleesapparaat (reader) worden afgelezen.
De chip zelf doet niets; er zit geen batterijtje in en uw huisdier zal niet eens merken dat bij of zij een chip draagt! Pas op het moment dat er een afleesapparaat bij de chip wordt gehouden, gebeurt er iets. Het afleesapparaat geeft een onschadelijk signaal af, waardoor de chip actief wordt met de identificatiecode van het betreffende dier antwoordt. Invloeden van buitenaf hebben overigens absoluut géén effect op de chip!

Registratie
Nadat uw huisdier bij ons van een chip is voorzien, vullen wij het registratieformulier in. Deze gegevens worden opgeslagen in een speciale databank: de Nederlandse Databank Gezelschapsdieren. Na ontvangst van uw registratieformulier krijgt u een bewijs van inschrijving. Vanaf dat moment is uw dierbare vriendje altijd weer thuis te brengen!

Buitenland
Neemt u uw huisdier wel eens mee op vakantie? Geen probleem! De door ons gebruikte "Back Home" chip kan namelijk óók in het buitenland gelezen worden, mits 'ISO-standaard' afleesapparatuur wordt gebruikt. Aangezien de identificatiecode van de Back Home chip met de Nederlandse landencode begint ('528'), is in het buitenland meteen duidelijk dat er contact moet worden gezocht met een Databank in Nederland! Om uw hond naar Engeland, Zweden en Noorwegen mee te nemen is chippen verplicht!
Inleiding
Vlooien zijn kleine bruine parasieten die niet alleen op huisdieren leven, maar vooral ook in de omgeving. Als eitje, larve, pop of vlo houden zij zich schuil in kieren en naden of in bijvoorbeeld de mand van uw huisdier. Een vrouwtjesvlo legt honderden eitjes in haar leven. Die komen na 3 weken tot 6 maanden uit en kunnen als volwassen vlo tot veel problemen leiden: zij veroorzaken jeuk en zuigen bloed bij hun gastheer (voornamelijk bij uw huisdier, maar eventueel ook bij de mens). Daardoor kan met name bij puppies en kittens bloedarmoede ontstaan. Bovendien draagt de vlo lintwormen over.

Symptomen
Jeuk: met name op de rug bij de staartbasis, in de liezen en aan de buik. Vaak ontstaan er door het krabben wondjes, korstjes en verdikkingen van de huid. 
Als bijkomende reactie worden soms bacteriële huidontstekingen, ernstige roos of oorontsteking gezien. 
In ernstige gevallen wordt het dier allergisch voor vlooienspeeksel met als gevolg enorme jeuk van slechts één enkele vlooienbeet.

Diagnose
Een makkelijke manier om erachter te komen of uw huisdier vlooien heeft, is om met een vlooienkam te kammen. U kunt dan ofwel de vlo direct zien, ofwel zwart bruine kleine "kruimeltjes" zien, die op een vochtige tissue rood verkleuren.  

De bestrijdingVlooien bestrijden
Als u de vlooien gaat bestrijden, behandel dan alle honden en katten in huis! Er zijn vele middelen verkrijgbaar, die sterk verschillen in veiligheid, werkzaamheid en prijs. Wij adviseren het volgende behandelingsschema:

HOND en KAT: Elke 4-6 weken met Frontline-spray of Frontline-pipetten behandelen (eventueel aangevuld met Program (tabletten voor de hond, vloeistof of injectie voor de kat)).
HUIS: Eén keer in de 4 maanden de omgeving sprayen met Vetkem-spray: Huis eerst grondig dweilen en stofzuigen. Daarna het hele huis, maar vooral kleden, manden, kieren en naden sprayen met Vetkem-spray. Denk ook aan plaatsen zoals auto, bijkeuken en schuur! Na deze behandeling minimaal drie dagen het huis niet stofzuigen. Let op: deze spray is giftig voor vogels en vissen, als mogelijk deze dieren enkele uren verwijderen uit de gesprayde ruimte (aquarium eventueel afdekken). Wist u dat?
1 vlo op het dier: 99 eitjes, larven of poppen in huis geven? 

Poppen niet met de stofzuiger weg te zuigen zijn? 
Poppen een dikke wand hebben die niet doorlaatbaar is voor insecticiden? 
80% van de jeukklachten bij hond en kat door vlooien veroorzaakt worden? 
Bijna alle vlooien op de hond, kattenvlooien zijn? 
Vlooienlarven zich met 1,5 meter/uur kunnen verplaatsen?
Kokosmatten en oude plankenvloerdelen, gewilde verblijfplaatsen zijn?

Inleiding
Allergieën of overgevoeligheidsreacties zijn een belangrijke oorzaak van jeuk en huidklachten bij onze huisdieren. De verschijnselen variëren van af en toe een beetje jeuk tot onophoudelijk bijten, likken en krabben, soms tot bloedens toe. 
  
Oorzaak
De problemen worden veroorzaakt doordat het dier overgevoelig is voor bepaalde stoffen in zijn omgeving. Het best valt dit te vergelijken met hooikoorts bij de mens, ook hier is sprake van een allergische reactie op huisstof, graszaad en dergelijke. Gedegen onderzoekBij honden blijken huisstof, huisstofmijten, mens- en kattenhuidschilfers het vaakst de boosdoener. Ook van het voedsel wordt veel gezegd dat dit allergieën zou opwekken. Dit is inderdaad mogelijk, maar uit onderzoek blijkt dat dit toch maar voor een klein deel van alle overgevoeligheidsreacties verantwoordelijk is. Als een dier in contact komt met een stof die niet in zijn lichaam thuishoort reageert hij hierop met een afweer reactie. Bij een allergische reactie gebeurt dit ook, maar dan heel sterk. Er is dus sprake van een soort paniekreactie van het lichaam op een betrekkelijk 
onschuldige stof. Waarom dit gebeurt is nog niet helemaal duidelijk, maar de gevolgen zijn duidelijk zichtbaar: jeuk !! 
  
Verschijnselen
Het meest opvallende verschijnsel is natuurlijk jeuk. Terwijl dieren met vlooien vaak alleen jeuk hebben bij hun staart en op hun rug, zie je hier vooral jeuk aan kop, oorschelpen, poten en buik. De dieren likken en knagen aan hun poten en tussen hun tenen, schuren met de kop over de grond en krabben aan buik en oren. De huid kleurt door de voortdurende irritatie zwart en er zitten soms kleine puistjes op, die later openbarsten en kleine korstjes vormen. 
  
Voorkomen
Allergieen komen voor bij alle rassen, maar bij sommige rassen zien we duidelijk meer problemen dan bij andere. Voorbeelden zijn Golden Retrievers, Terriers en Poedels. 
  
Diagnose
De meeste dieren met jeuk hebben geen allergie. De belangrijkste oorzaak voor jeuk blijven vlooien. Ook luizen, teken, vachtmijten en schimmels kunnen huidklachten geven. Bovendien bestaan er ziekten van de huid zelf. Om vast te stellen of een dier allergisch is is het dus van belang eerst alle andere oorzaken voor de huidproblemen uit te sluiten. Om een voedingsallergie uit te sluiten kunnen we het dier gedurende zes weken dieetvoeding laten eten. Is er verbetering dan is een voedselallergie waarschijnlijk. 
Hiernaast kunnen we bij honden, net zoals bij mensen, een allergie test doen. We scheren dan een stukje huid kaal en spuiten hier een aantal stoffen in waarvan bekend is dat ze vaak problemen geven. Na een halfuur kunnen we de test aflezen. Op deze wijze zien we niet alleen of een dier allergisch is, maar ook waarvoor. 
  
Behandeling
Hebben we eenmaal vastgesteld dat uw dier allergisch is dan zijn er verschillende manieren om dit te behandelen. Met medicijnen is het goed mogelijk om de klachten de kop in te drukken. Het is echter niet zo dat dit tot blijvende genezing leidt. Uw dier zal dus levenslang af en toe medicijnen nodig hebben. Een tweede manier van behandelen is desensibiliseren. We moeten dan eerst weten wat precies de allergie veroorzaakt, dus doen we een allergie test. Vervolgens wordt de patiënt gedurende enkele maanden ingespoten met een toenemende dosis van de stof die de problemen veroorzaakt. Op deze wijze hopen we het lichaam aan de stof te laten wennen, waardoor na verloop van tijd de allergie afneemt. U heeft hierbij ongeveer 65% kans op succes, maar hier moet wel bij opgemerkt worden dat als we niets doen er bij 50% spontane verbetering optreedt. Een ander nadeel van deze methode is dat het tamelijk prijzig is. Slaagt deze methode dan is het dier meestal voor lange tijd van zijn probleem verlost. Soms is het nodig om de behandeling op een later tijdstip te herhalen. Heeft het dier een voedselallergie dan is het zaak een soort voer te kiezen waarbij de klachten wegblijven. De simpelste oplossing is levenslang speciaal dieetvoer te geven. 
  
Erfelijkheid
Uit het feit dat bepaalde rassen duidelijk meer problemen hebben mogen we aannemen dat het in zekere mate erfelijk bepaald is. Inmiddels is ook gebleken dat sommigen lijnen binnen een ras meer problemen hebben. Het is raadzaam terughoudend te zijn met fokken met allergische dieren. 
  
Samenvatting
Huidklachten zijn een veel voorkomend probleem bij huisdieren. Allergieën zijn niet de belangrijkste reden hiervoor, maar geven wel langdurige klachten. Ieder dier dat verdacht wordt van een allergie dient goed onderzocht te worden om andere oorzaken uit te sluiten. 
Is eenmaal vastgesteld dat een dier allergisch is dan zijn er verschillende behandelingswijzen mogelijk. Wel moeten we ons realiseren dat het vaak levenslang een probleem voor het dier en zijn baasje blijft.

 

Blaasproblemen bij poezen
Bij poezen, zowel gesteriliseerde als niet gesteriliseerde is het meest voorkomende probleem de blaasontsteking. De verschijnselen hiervan zijn dat de kat vaak naar de bak moet, er lang opzit, hierbij klagelijk miauwt, terwijl maar een heel klein plasje wordt geproduceerd. Als de klachten wat langer bestaan kan er ook wat bloed bij de plas zitten, afkomstig van de ontstoken blaaswand. 

Oorzaken
Blaasontstekingen kunnen verschillende oorzaken hebben. De meest voorkomende oorzaak is een infectie, maar ook blaasstenen of zelfs gezwellen van de blaas kunnen tot dit soort klachten leiden. Het is daarom raadzaam om altijd als u een blaasontsteking vermoedt bij uw kat contact op te nemen met uw dierenarts. Alleen hij kan beoordelen of er sprake is van een infectie of dat er meer aan de hand is. Meestal is een antibioticumkuur voldoende om de klachten snel te verhelpen. Soms is verder onderzoek nodig. We kunnen hierbij denken aan onderzoek van de plas of een röntgenfoto van de blaas. 

Blaasproblemen bij de (ex)kater
Ook bij katers zien we regelmatig blaasontstekingen, de verschijnselen zijn hetzelfde als bij de poes. Een apart probleem vormen de zogenaamde plaskaters. Dit zijn zowel gecastreerde als niet gecastreerde katers die gruis in hun urine vormen. Dit zijn in feite hele kleine blaassteentjes. Bij katers en ex-katers is het laatste deel van de plasbuis erg nauw. Vormt zo'n kater gruis in zijn urine dan kan dit de plasbuis verstoppen. Het gevolg is dat de kater zijn plas niet meer kwijt kan, de blaas overvuld raakt en de nieren het lichaam niet meer zuiveren van afvalstoffen. Kortom, de kater krijgt een niervergiftiging die binnen 36 uur dodelijk kan zijn! U begrijpt dat dit uiteraard een spoedgeval is dat meteen door een dierenarts behandeld dient te worden. Hij zal trachten de verstopping op te heffen door de plasbuis door te spoelen of, als dit niet lukt, de kater te opereren. Om Herhaling te voorkomen is vaak naast een antibioticumkuur speciaal dieetvoer nodig. Dit voer gaat de vorming van gruis tegen en bevat tevens stoffen die al gevormd gruis weer oplossen. 

Samengevat
Vermoedt u bij uw poes of kater een blaasontsteking neem dan contact op met uw dierenarts. Zeker bij een verstopte kater kan uitstel dodelijk zijn!!

Het nieuwe jaar wordt in ons land traditioneel ingewijd met het afsteken van vuurwerk. Helaas vallen daarbij vaak veel slachtoffers. Niet alleen onder mensen, maar ook onder dieren. Veel honden en katten zijn bang voor vuurwerk. Ze kunnen zo schrikken van de knallen dat ze in paniek de straat op rennen. De kans dat ze dan ergens tegenaan lopen of geraakt worden door een vuurpijl is groot.

Hieronder vind u een aantal tips om onnodig dierenleed tijdens de jaarwisseling te voorkomen. Laat de hond uitsluitend aangelijnd uit; op 31 december kunt u de hond het beste ’s avonds voor 22.00 uitlaten. Houd uw kat in huis en zorg ervoor dat alle deuren en ramen gesloten zijn.
Doe uw hond of kat een naamkokertje of naamplaatje met adres om.
Zorg ervoor dat er tijdens het vuurwerk minstens één persoon bij de dieren blijft.
Als uw dier erg bang is voor vuurwerk, haal dan van tevoren bij de dierenarts kalmeringstabletjes.
Laat aan uw dier zien dat er eigenlijk niks is om bang voor te zijn; u doet dit door u zelf zo normaal mogelijk te gedragen.
Als u zelf vuurwerk afsteekt, doe dat dan alleen tijdens de jaarwisseling (direct na 24.00 uur).
Steek nóóit vuurwerk af in de buurt van dieren. Ook dieren die in de wei staan kunnen schrikken en zich in hun angst verwonden of ongelukken veroorzaken